Voor een lopend onderzoeksproject heeft MAUC een aantal scripts in grasshopper opgezet die de openingen van de facade aanpassen aan de hand van de cumulatieve zoninstraling van een gebouw. De warmtelast van een facade kan terug gebracht worden door het optimaliseren van de facade naar de hoeveelheid zoninstraling. Een performatieve ontwerpaanpak als deze resulteert per definitie in een ontwerp dat uniek is voor deze specifieke locatie.

De warmtelast van een facade kan terug gebracht worden door het optimaliseren van de facade naar de hoeveelheid zoninstraling. Bepalend hiervoor zijn de orientatie van het gevelelement, de locatie van het gebouw en eventuele andere objecten die als onbedoelde zonwering kunnen fungeren. De specifieke cumulatieve zoninstraling van de vorm van het gebouw wordt in kaart gebracht voor de specifieke locatie. De zoninstralingsverdeling wordt geillustreerd door de gekleurde massa boven het gebouw, rood betekent een hoge zoninstraling, blauw een lage. Het script dat de gevelelementen plaatst bepaalt de opening van het element aan de hand van de lokale zoninstraling die van deze kaart gelezen wordt.

Een performatieve ontwerpaanpak als deze resulteert per definitie in een ontwerp dat uniek is voor deze specifieke locatie. Zo zal een gebouw dat voor Reykjavik wordt ontworpen een andere facade hebben door de overwegend laagstaande zon in tegenstelling tot bijvoorbeeld Dubai waar de zon krachtig is maar vooral hoog staat. Daarnaast zijn omringende bebouwing en bomen ook van invloed op de zoninstraling, wat kan resulteren in een letterlijke afspiegeling van de context op de gevel.