Het ontwerp voor het treinstation en gemeentekantoor in Delft was een prijsvraag van Mecanoo. Na de winst werkte ik mee aan de vormgeving van het station. Kort na de oprichting van MAUC kreeg ik de opdracht om het 3d engineeringsmodel te maken voor de aanbesteding. Dit model had contractwaarde - er werden geen maatvoerende 2D-tekeningen uitgeleverd. Deze 'file-to-factory'-aanpak is ook toegepast bij het Wei-Wu-Ying Centre for the Performing Arts, en werd voor het eerst benoemd door Kas Oosterhuis.

Het ontwerp voor het treinstation en gemeentekantoor in Delft was een prijsvraag van Mecanoo. Na de winst werkte ik mee aan de vormgeving van het station. Kort na de oprichting van MAUC kreeg ik de opdracht om het 3d engineeringsmodel te maken voor de aanbesteding. Dit model had contractwaarde - er werden geen maatvoerende 2D-tekeningen uitgeleverd. Deze 'file-to-factory'-aanpak is ook toegepast bij het Wei-Wu-Ying Centre for the Performing Arts, en werd voor het eerst benoemd door Kas Oosterhuis.

Dit is een goed voorbeeld van het gebruik van een 3d webapp in het ontwerpproces. Als medewerker van Mecanoo heb ik het treinstation ontworpen en als zelfstandige heb ik er verder aan gewerkt. Dit is een studie naar de afmetingen van de baffles en de print. Het bleek niet intuitief dat een plafondprint op baffles twee zijdes kent en dat er duidelijkheid moet komen hoe de twee zijdes ervaren worden. De webapp was bijzonder behulpzaam bij het duiden van het probleem en het onderzoeken van mogelijke oplossingen.

Tijdens de aanbesteding bleek snelheid cruciaal, vooral boven de toegang tot de ondergrondse perrons. Daarom werd het plafond opgesplitst in gips en baffles. Ik heb studies uitgevoerd naar de optimale afmetingen en verdeling van de baffles.

Integra b.v. vroeg mij de productietekeningen voor 1932 unieke baffles te genereren. Handmatig tekenen was kostbaar en foutgevoelig. Ik schreef een script dat alle doorsneden genereerde en van maatvoering voorzag. Een ander script printte alle 354 tekeningen naar een PDF.

De koepelsegmenten vereisten nauwkeurige buigstralen. Het model leverde splines, geen cirkeldelen. Ik schreef een iteratief script dat met zo min mogelijk buigstralen de spline benadert binnen een foutmarge van 1 mm - meestal met 2-4 segmenten per kromme.